Ah keşke hem huyu hem kendi güzel insanlar olabilsek.
Ama kimimizin huyu güzel kıymeti bilinmez.
Kimimizin yüzü güzel kaderi fenadır, istenilmez.

Yarınlarına umutla bakmaya kararlı insanların yarınlarının güzel olması duasıyla.

Çok güzel bir hikaye var bildiğim. Sonunda içi çirkin olanların yüzü güzelleşiyor, güzel olanlarınsa çirkin.

Belki de hayaller dünyasında yaşıyordur çoğumuz. Başımıza 'AŞK' denen bir olay geldiğinde uyanıyoruzdur tatlı uykumuzdan. Hayalleri yıkılıyordur belki bazılarımızın. Belki o ışıl ışıl dünyadan büyük bir karanlığa, kapkara bir dünyaya geçiyordur. Bazılarımızsa gülüyordur. Gülüşleri tüm insanlığı kıskandıracak ve imrendirecek cinsten.

Belki bir yerlerde biraz aklım kalmıştır o yüzdendir belki de yaptığım işlerin, seni düşünüşlerimin hep yarım olmasının nedeni.

Sen, senin yüzüne mi sevdalandım sandın?
Gözden içre yolu olan ayna-i gönlüne idi muhabbetim
Rabbimi gösterir mi diye bakındım
Kusura bakma, yanlış anlaşıldım!

Sonra bir kamp ateşi gibi yalnız yanarsın. Koca bir orman yansa umrunda olmayacak bir yalnızlıktır bu. Hafif esintileriyle akşam rüzgarının o vurdumduymazlığı gibi bir hal alır yüreğin. Gamlanır, paslanır ama "Yar" cilası yoktur. Canan yoktur seni Canı bilecek. Ve sen Yalnız başına bir köşede Yalnızlığın o kuru soğuk azabıyla Can çekişirsin, kimse farkında olmayarak.