Sessizken ortalık, içimde kopan fırtınaların kim farkında ...
Karanlık her yan Umutsuz yarınlar En güzel çiçekler bile hep solgun Şevki, kuvveti kalmamış, yılgın
Böyle umutsuz vaka Bir dünya Ama gözlerin Cennetten saçılan ışık hüzmeleri
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder